آرانیک؛ راه ساده‌تر برای ساخت سایت، نرم‌افزار و سرویس آنلاین
ساختن یک سایت، اپلیکیشن یا ابزار سازمانی دیگر الزاماً از نوشتن هزاران خط کد شروع نمی‌شود. ابزارهای هوش مصنوعی، پلتفرم‌های بدون کدنویسی و نرم‌افزارهای متن‌باز این امکان را فراهم کرده‌اند که افراد بیشتری بتوانند ایده‌های خود را به یک محصول اولیه تبدیل کنند. بااین‌حال، ساختن محصول روی یک کامپیوتر شخصی با در دسترس قرار دادن آن برای همکاران، مشتریان یا کاربران تفاوت دارد.
ممکن است مدیر یک شرکت با کمک هوش مصنوعی نسخه اولیه سایت مجموعه را ساخته باشد. ممکن است یک تیم کوچک نرم‌افزاری برای ثبت هزینه‌های روزانه، مدیریت سفارش‌ها یا تهیه گزارش‌های مدیریتی طراحی کرده باشد. حتی ممکن است یک ابزار آماده مانند داشبورد فروش، فضای اشتراک فایل یا سیستم اتوماسیون پاسخ‌گوی بخش بزرگی از نیاز سازمان باشد. مسئله اصلی از جایی آغاز می‌شود که این ابزار باید از محیط شخصی سازنده خارج شود و به یک سرویس آنلاین، پایدار و قابل‌مدیریت تبدیل شود.
پلتفرم ابری آرانیک برای کوتاه‌تر کردن همین مسیر شکل گرفته است؛ مسیری که از یک ایده، کد یا نیاز کاری شروع می‌شود و به سرویسی می‌رسد که دیگران نیز بتوانند از آن استفاده کنند.
ساختن یک نرم‌افزار، پایان کار نیست
نرم‌افزاری که فقط روی لپ‌تاپ سازنده اجرا می‌شود، هنوز برای استفاده روزمره یک شرکت آماده نیست. برای تبدیل آن به یک سرویس قابل‌استفاده، پرسش‌های تازه‌ای مطرح می‌شود:
این برنامه کجا اجرا خواهد شد؟ اطلاعات آن کجا نگهداری می‌شود؟ همکاران چگونه به آن دسترسی پیدا می‌کنند؟ اگر تعداد کاربران بیشتر شد، آیا منابع کافی در اختیار برنامه قرار دارد؟ فایل‌های کاربران کجا ذخیره می‌شوند و چگونه می‌توان وضعیت سرویس را مدیریت کرد؟
پاسخ‌دادن به این پرسش‌ها معمولاً به چند بخش مختلف از زیرساخت نیاز دارد. یک سرور برای اجرای برنامه، یک دیتابیس برای نگهداری اطلاعات، فضایی برای ذخیره فایل‌ها و ابزارهایی برای مدیریت و بررسی وضعیت سرویس لازم است. تهیه و هماهنگ‌کردن این اجزا، به‌خصوص برای یک تیم کوچک یا کسب‌وکاری که نیروی متخصص زیرساخت ندارد، می‌تواند از خود ساخت محصول دشوارتر باشد.
آرانیک تلاش می‌کند این اجزا را در یک مسیر یکپارچه و قابل‌مدیریت در اختیار کاربر قرار دهد.
آرانیک چیست؟
آرانیک یک پلتفرم خدمات ابری است که برای ساخت، اجرا و مدیریت سرویس‌های آنلاین طراحی شده است. کاربران می‌توانند متناسب با نیاز خود، اپلیکیشن، سرور، دیتابیس، فضای ذخیره‌سازی یا ابزارهای آماده را راه‌اندازی و مدیریت کنند.
این تعریف به آن معناست که آرانیک فقط یک شرکت ارائه‌دهنده هاست یا سرور مجازی نیست. سرور ابری یکی از اجزای این پلتفرم است، اما تمام آن نیست. هدف اصلی این است که کاربر برای هر بخش از سرویس خود مجبور نباشد به یک سامانه جداگانه مراجعه کند یا تمام مراحل نصب و پیکربندی را از ابتدا انجام دهد.
در آرانیک، چند نیاز اصلی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند:
اجرای اپلیکیشن
اگر یک وب‌سایت، پنل داخلی، API یا نرم‌افزار اختصاصی ساخته شده باشد، برای استفاده واقعی باید روی زیرساختی همیشه در دسترس اجرا شود. آرانیک مسیر انتقال اپلیکیشن از محیط محلی به یک سرویس آنلاین را فراهم می‌کند.
سرور ابری
تیم‌هایی که به کنترل بیشتری روی سیستم‌عامل، نرم‌افزارها و منابع پردازشی نیاز دارند، می‌توانند از سرور ابری استفاده کنند. این گزینه برای پروژه‌هایی مناسب است که تنظیمات اختصاصی دارند یا چند سرویس مختلف را در کنار هم اجرا می‌کنند.
دیتابیس مدیریت‌شده
بخش مهمی از نرم‌افزارهای کاری به دیتابیس وابسته‌اند. اطلاعات مشتریان، سفارش‌ها، تراکنش‌ها، گزارش‌ها و فعالیت کاربران در دیتابیس نگهداری می‌شود. استفاده از دیتابیس مدیریت‌شده کمک می‌کند تیم به‌جای صرف زمان برای نصب و آماده‌سازی اولیه، تمرکز بیشتری روی خود محصول داشته باشد.
فضای ذخیره‌سازی ابری
تصاویر، ویدئوها، اسناد، فایل‌های کاربران و نسخه‌های پشتیبان نباید الزاماً روی همان سروری نگهداری شوند که اپلیکیشن را اجرا می‌کند. فضای ذخیره‌سازی ابری امکان مدیریت مستقل این فایل‌ها را فراهم می‌کند.
ابزارهای آماده
هر نیاز کسب‌وکار به ساخت نرم‌افزار اختصاصی احتیاج ندارد. در بسیاری از موارد، یک ابزار آماده می‌تواند مسئله را سریع‌تر حل کند. سیستم مدیریت محتوا، فضای اشتراک فایل، ابزار اتوماسیون، داشبورد مدیریتی، سامانه مانیتورینگ یا پلتفرم مدیریت کد از جمله سرویس‌هایی هستند که می‌توانند روی زیرساخت ابری راه‌اندازی شوند.
آرانیک برای چه کسانی ساخته شده است؟
مخاطب آرانیک فقط برنامه‌نویسان یا مهندسان زیرساخت نیستند. این پلتفرم می‌تواند برای گروه‌های مختلف، نقطه شروع متفاوتی داشته باشد.
یک توسعه‌دهنده می‌تواند اپلیکیشنی را که روی سیستم شخصی خود ساخته است آنلاین کند. یک استارتاپ می‌تواند نسخه اولیه محصولش را با منابع محدود راه‌اندازی کند و بعد از جذب کاربر، ظرفیت بیشتری در اختیار بگیرد. یک آژانس طراحی سایت می‌تواند برای پروژه‌های مشتریان خود محیط‌های مستقل ایجاد کند.
در سوی دیگر، یک مدیر غیرفنی ممکن است به یک سایت شرکتی، فضای ابری اختصاصی، داشبورد گزارش‌گیری یا ابزار اتوماسیون نیاز داشته باشد. او الزاماً نمی‌خواهد درباره جزئیات تنظیم سرور یا نصب دیتابیس تصمیم بگیرد؛ می‌خواهد ابزار موردنیازش قابل‌استفاده باشد و امکان مدیریت و توسعه آن را داشته باشد.
وجه مشترک این کاربران، نیاز به تبدیل یک ایده یا ابزار به یک سرویس واقعی است.
جایگاه هوش مصنوعی در این مسیر کجاست؟
هوش مصنوعی ساخت نسخه اولیه محصولات دیجیتال را سریع‌تر کرده است. امروز می‌توان با توضیح یک نیاز، بخش‌هایی از یک وب‌سایت، اپلیکیشن یا نرم‌افزار داخلی را تولید کرد. اما خروجی این ابزارها اغلب در محیط محلی سازنده باقی می‌ماند.
برای مثال، مدیر یک شرکت ممکن است با کمک هوش مصنوعی یک نرم‌افزار ساده برای ثبت دریافت‌ها و پرداخت‌های روزانه بسازد. تا زمانی که این نرم‌افزار فقط روی کامپیوتر او اجرا شود، سایر اعضای تیم نمی‌توانند به‌طور مستمر از آن استفاده کنند. اطلاعات نیز باید در محلی مشخص نگهداری شود و برنامه باید از طریق اینترنت در دسترس افراد مجاز قرار بگیرد.
در چنین سناریویی، هوش مصنوعی به ساخت محصول کمک کرده و زیرساخت ابری امکان استفاده واقعی از آن را فراهم می‌کند. آرانیک میان این دو مرحله قرار می‌گیرد: محصول ساخته‌شده را از محیط شخصی خارج می‌کند و زیرساخت لازم برای آنلاین‌شدن آن را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.
البته پروژه‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی فقط یکی از کاربردهای آرانیک هستند. یک سایت وردپرسی، فروشگاه اینترنتی، داشبورد داده، فضای فایل سازمانی یا ابزار اتوماسیون نیز برای فعالیت مداوم به زیرساخت نیاز دارد.
تفاوت آرانیک با یک سرور خام چیست؟
خرید یک سرور خام به این معنا نیست که سرویس بلافاصله آماده استفاده است. پس از تهیه سرور، معمولاً باید سیستم‌عامل، نرم‌افزارهای موردنیاز، دیتابیس، تنظیمات دسترسی و سایر اجزای فنی نصب و هماهنگ شوند.
این میزان کنترل برای بعضی تیم‌های فنی ضروری است، اما همه کاربران به چنین پیچیدگی‌ای نیاز ندارند. بسیاری از تیم‌ها ترجیح می‌دهند به‌جای شروع از یک سرور خالی، مستقیماً سرویس یا ابزار موردنظرشان را راه‌اندازی کنند.
آرانیک هر دو مسیر را پوشش می‌دهد. کاربران فنی می‌توانند سرور و منابع موردنیاز خود را انتخاب کنند و کاربران دیگر می‌توانند از اپلیکیشن‌ها، دیتابیس‌ها و ابزارهای آماده شروع کنند. در نتیجه، کاربر مجبور نیست برای هر نوع نیاز، مسیر کاملاً متفاوتی را طی کند.
شروع کوچک و توسعه هم‌زمان با نیاز
یکی از تصمیم‌های دشوار در آغاز یک پروژه، انتخاب میزان منابع است. اگر منابع زیادی از ابتدا تهیه شود، ممکن است بخشی از ظرفیت بدون استفاده باقی بماند. اگر منابع کمتر از نیاز باشند، عملکرد سرویس با مشکل مواجه می‌شود.
رویکرد مرحله‌ای به تیم اجازه می‌دهد پروژه را با منابع متناسب با وضعیت فعلی راه‌اندازی کند و پس از افزایش کاربران یا داده‌ها، زیرساخت را توسعه دهد. این موضوع برای نمونه‌های اولیه، نرم‌افزارهای داخلی و کسب‌وکارهای در حال رشد اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا نیاز واقعی آن‌ها معمولاً بعد از شروع استفاده مشخص می‌شود.
به این ترتیب، زیرساخت به مانعی برای آزمایش ایده تبدیل نمی‌شود و در عین حال می‌تواند همراه با محصول رشد کند.
زیرساخت باید در خدمت محصول باشد
کاربر نهایی یک نرم‌افزار معمولاً نمی‌داند برنامه روی چه سروری اجرا می‌شود یا دیتابیس آن چگونه مدیریت می‌شود. او انتظار دارد سرویس در دسترس باشد و کار خود را انجام دهد. زیرساخت زمانی عملکرد مناسبی دارد که کمتر به یک دغدغه روزمره تبدیل شود و به تیم اجازه دهد بر محصول، مشتری و فرایندهای اصلی کسب‌وکار تمرکز کند.
آرانیک با کنار هم قرار دادن اجرای اپلیکیشن، سرور ابری، دیتابیس مدیریت‌شده، فضای ذخیره‌سازی و ابزارهای آماده، تلاش می‌کند مسیر ساخت و اجرای سرویس‌های آنلاین را کوتاه‌تر و قابل‌مدیریت‌تر کند.
برای کسب‌وکاری که یک ابزار داخلی ساخته، تیمی که نسخه اولیه محصولش آماده شده یا فردی که می‌خواهد یک اپلیکیشن ساخته‌شده با هوش مصنوعی را در اختیار دیگران بگذارد، گام بعدی صرفاً نوشتن کد بیشتر نیست. گام بعدی، تبدیل آن محصول به سرویسی است که بتوان واقعاً از آن استفاده کرد.
اطلاعات بیشتر درباره خدمات و مسیرهای راه‌اندازی سرویس در وب‌سایت آرانیک در دسترس است.
